Diabetes onder de loep

Sinds 2010 vindt in Maastricht onderzoek plaats naar de oorzaken en gevolgen van type 2 diabetes, ook wel suikerziekte of ouderdomssuiker genoemd: de Maastricht Studie. Met 10.000 deelnemers in de leeftijd tussen 40 en 75 jaar uit de regio Maastricht-Heuvelland is het onderzoek een van de grootste van Nederland.
Behalve 5.000 mensen mét diabetes worden er ook 5.000 mensen zonder diabetes gevolgd. Studiearts Marnix van Agtmaal legt uit waarom: “Door deelnemers met en zonder type 2-diabetes met elkaar te vergelijken, willen we beter leren begrijpen welke eigenschappen kunnen leiden tot type 2-diabetes. Die eigenschappen kunnen leefstijlfactoren zijn, zoals voeding, lichamelijke activiteit en roken, maar ook erfelijke eigenschappen en sociale factoren, zoals leefomgeving, luchtvervuiling en sociaal-economische factoren.”
Ook voor het in kaart brengen van de gevolgen van suikerziekte is een studie zoals deze, die werkt met zogenaamde ‘controls’, oftewel zieke en gezonde deelnemers, van groot belang. Van Agtmaal: “De vergelijking van deelnemers met en zonder type 2-diabetes zal ons ook leren wat de gevolgen van type 2-diabetes zijn. Vroeger werd gedacht dat diabetes weliswaar ernstige gevolgen kon hebben, maar dat die in essentie beperkt waren tot hartvaatziekten, zoals hartinfarct, herseninfarct en etalagebenen, netvliesafwijkingen, met blindheid als ernstigste gevolg, nierafwijkingen, en afwijkingen van de zenuwbanen, met pijn en tegelijk gevoelloosheid van de benen als symptomen.”
“Dat is natuurlijk al meer dan genoeg, maar recent onderzoek laat zien dat de gevolgen van diabetes nog veel breder zijn: versnelde cognitieve achteruitgang, verhoogde neiging tot depressie, verslechtering van de longfunctie en de stevigheid van de botten, klachten van het maag-darmstelsel, leverafwijkingen, en klachten van het bewegingsapparaat horen er ook bij. Hoe dat komt, weten we niet. Eén van de kernvragen van de Maastricht Studie is dan ook het ontrafelen van de mechanismen waarlangs diabetes tot zo’n enorme diversiteit aan complicaties kan leiden.”